مىخوانم : الّلهمّ انّ ظلمي اصبح مستجيرا بعفوك و ذنبي اصبح مستجيرا بمغفرتك و ذلّي اصبح مستجيرا بعزّتك و فقري اصبح مستجيرا بغناك و وجهي البالي اصبح مستجيرا بوجهك الباقي الّذي لا يفنى « 1 » . و به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : شيبهء هذلى به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد ، و گفت : يا رسول اللّه من پير شده‌ام و قوّتم ضعيف شده است از اعمالى كه عادت كرده بودم به آنها از نماز و روزه و حج و جهاد ، پس مرا كلامى تعليم فرما كه خدا مرا به آن نفع دهد ، و سبك كن بر من يا رسول اللّه ، حضرت فرمود : اعاده كن اين سخن را تا آنكه سه مرتبه اين كلام را ادا نمود ، حضرت فرمود : اطراف تو هيچ درختى و كلوخى نماند مگر آنكه گريست به سبب ترحّم بر تو ، پس چون نماز صبح بكنى ده مرتبه بگو : سبحان اللّه العظيم و بحمده و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العليّ العظيم ، به درستى كه حق‌تعالى تو را عافيت مىدهد به سبب اين ذكر از كورى و ديوانگى و خوره و فقر و ضعف پيرى . گفت : يا رسول اللّه اين براى دنياست از براى آخرت چه چيز بايد خواند ؟ فرمود : بعد از هر نماز بگو : اللّهمّ اهدني من عندك و افض عليّ من فضلك و انشر عليّ من رحمتك و انزل عليّ من بركاتك ، بعد از آن فرمود : اگر اين دعا را عمدا ترك نكند تا از دنيا برود ، در قيامت هشت در بهشت را براى او بگشايند ، از هر درى كه خواهد داخل شود « 2 » . و به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : هركه هر روز بيست و پنج نوبت بگويد : الّلهمّ اغفر للمؤمنين و المؤمنات و المسلمين

--> ( 1 ) بحار الانوار 86 / 248 ح 9 . ( 2 ) بحار الانوار 86 / 19 - 20 ح 18 .